Schrijven, het komt er niet van

 

Ieder keer als ik op vakantie ben of een paar dagen weg zoals nu in Schotland, krijg ik zin om te schrijven. Schrijven doe ik al zo lang, ik hield vroeger ook een dagboek bij. Het maakt dingen voor mij helder en daarnaast werkt delen misschien wel inspirerend voor jou. En dat vind ik leuk om te doen.

Maar op de 1 of andere manier schiet het er bijna altijd bij in om te beginnen met een blog. Ik heb vaak de gedachte: dit is leuk om over te schrijven, maar toch ontstaat er niets op 'papier'. Het begint me te frustreren. Schrijven over wat ik beleef is voor mij super leerzaam. Aangezien het mij begint te frustreren, is dat ook weer leerzaam. Ik stelde mezelf de vraag: Wat houd mij tegen om te gaan schrijven? Het antwoord kwam meteen: Te veel te doen!

Zo cliché eigenlijk, want wie kent dat niet. Jij hebt vast ook een hobby of bezigheid waar je super blij van wordt of juist veel rust uit haalt, maar je komt er niet aan toe. Of minder dan je zou willen. 

Je werk of gezinsverplichtingen slokken je tijd op, waarna je in de avond uitgeblust op de bank ploft. Weekenden die vaak vol worden gepland, dagjes vrij die snel gevuld zijn met bezoekjes of toch nog maar even de stofzuiger door het huis halen. Er is overvloed, overvloed aan activiteiten, gezelligheid, mogelijkheden van dingen die je zou kunnen doen. We staan continu AAN.

We kwamen gisteren in een sober restaurant voor een thee en koffie in Invershiel (echt prachtig daar!) en kwamen in gesprek met een jonge vrouw die daar werkt. Haar vader is Schots, moeder is Nederlands dus ze was tweetalig opgevoed. Ze heeft een tijd in Duitsland gewoond en Nederland was haar ook niet onbekend. Nu uiteindelijk heeft ze ervoor gekozen in Schotland te blijven en noemt dit nu ook vol overtuiging haar thuis. Ze voegde er aan toe:

"Zoals de mensen hier leven, zo zou iedereen moeten leven naar mijn idee. Veel mensen hebben het druk in Duitsland en Nederland  merkte ik en moeten vervolgens bijkomen op vakantie. Als ik zin heb in drukte en gezelligheid dan kan ik dat heel gemakkelijk opzoeken. Voor mij voelt dat als een positievere manier van leven. Ik ben niet op de vlucht om bij te komen, maar dan juist onderweg voor iets leuks."

Haar woorden raakte me. Ik kom er immers achter dat ik het 'te druk' heb voor het schrijven. En dat is maar een klein ding, want daarnaast moest ik ook echt even bijkomen van de afgelopen maanden. Mijn hoofd was vol, mijn lichaam was moe, het kostte me moeite om thuis te ontspannen en even niets te doen. Zoveel mensen waarmee je werkt, zoveel berichten te beantwoorden, ik zou vaker met vriendinnen willen afspreken, wil graag meer boeken lezen. Kortom, er is altijd wel iets te doen of te plannen. 

 

De planning was lopen door de regen, ontspannen boeken lezen en cocoonen bij de open haard. Uiteindelijk allemaal gedaan, maar waar we veel regen verwachtte hebben we ook veel zon. Bij 10 graden, is dat evengoed heerlijk om even buiten te zitten en te genieten van de prachtige omgeving. 

 

Af en toe dat moment nemen voor rust en reflectie is zeer fijn. Tegelijkertijd besef ik me maar al te goed dat alles continu in beweging is. Ik zal deze realisatie vast vaker krijgen. En dat is helemaal prima!  Al blijft het voorlopig bij alleen dit blog, dan was dat toch al super fijn om even tijd voor vrij te maken. Nu heerlijk terug naar de open haard.

Tot gauw!

Liefs,

Marloes

©Ajna Tempel 2019
Algemene voorwaarden - Privacy